حالا که مختصری از تاریخچه رپ گفته شد بد نیست کمی در مورد پیدایش پرشین رپ یا رپ فارسی صحبت کنیم. یکی دو پست قادر به توضیح رپ فارسی نیست. احتمالا کتابی قطور برای تاریخچه و زمینه پیدایش این نوع موسقی در ایران لازم است. به علاوه هر کسی بنا به نظر خود خواننده خاصی را آغازگر سبک رپ می داند. احتمال داده میشود که آهنگ «یک یاری دارم» از بدیع زاده اولین آهنگ رپ ایرانی باشد (با توجه به تنالیته و ساختار کلامی). شاید بشود گفت اولین آهنگ رپ فارسی در سبک پاپ، توسط حسن شماعی زاده در اوایل دهه ۶۰ همراه فرزندش با مطلع شعر میدونم که دروغ میگی وقتی میگی که دوسم میداری سپس در اوایل دهه ۷۰ توسط گروه سندی با آهنگ مشهور پری بود. البته سبک گروه سندی رپ نبود و برخی ها معتقدند که اصلا گروه سندی قصد خواندن رپ را نداشت اما به هر حال او نوعی اعتراض را وارد موسیقی کرد.
در اوايل دهه هفتاد گروه فريد کيو اولين استارت رپ فارسي را زد و با سوژه هاي خنده دار و کمي اجتماعي، تا حدودي جاي رپ فارسي را در موسيقي ايراني جاي داد. موسيقي رپ فريد کيو آميختگي شديدي به موسيقي غربي اين گروه داشت و دارد، ولي ناشناختگي اين گروه از رپ آميزش شديد به موسيقي غربي، باعث جدي گرفتن جوانان به موسيقي رپ شد در حدي که موسيقي فريد کيو را "رپ" خطاب مي کردند تا پاپ.
سپس در اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اکسیژن» در ایران پخش شد. این قطعه توسط شهاب حسینی مجری برنامه خوانده شد و تاحدودی مورد توجه قرار گرفت. تقریباً دو سال بعد از این رخداد، اولین آلبوم رپ فارسی در ایران توسط شاهکار بینش پژوه با نام اسکناس منتشر شد. این آلبوم که در سبک رپ طنز بود و اولین آلبوم رپ فارسی بود که در ایران با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد منتشر شد، چندان مورد استقبال وارد نشد.
در اوخر دهه هفتاد، افراد و گروهکهاي بسياري به ساختن موسيقي رپ واقعي که شباهت بسياري به موسيقي رپ سياهان آمريکايي داشت پرداختند. در ايران سروش لشکري با نام مستعار هيچکس و شايان و در آمريکا بهنام ميرخواه با نام مستعار ديو سپيد از بنيانگذاران رپ فارسي هستند. اين شروعي مصمم بود در حرکت رپ فارسي. کارهاي اول هيچکس و شايان، در آهنگهاي از قبل ساخته شده رپ هاي آمريکايي که بيشتر آنها ملودي ها و حتي صداي توپاک بود اجرا شد. وليکن ديو سپيد فقط به کار کردن روي ملودي هاي مخصوص به خود و ضبط صدا در استوديو اکتفا مي کرد. اشعار قوي او رپ فارسي را به مرحله جدي تري برد و البته ديو سپيد اولين و تنها کسي بود که به ساختن آهنگهاي سياسي و ضد جمهوري اسلامي پرداخت
در آمريکا گروهي تشکيل شد با نام فارض که ميلاد، کامي و حافظ هنرمندان اين گروه هستند. آشعار اين گروه هميشه ضعيف بوده و هست ولي آنها اولين گروهي بودند که براي آهنگ خود اقدام به تهيه ويدئو کردند. اين گروه از نظر کار توليد در کيفيت بالايي به سر مي برد و اين تنها به لطف خانواده هاي پولدار آنها بر ميگردد و البته ناگفته نماند که همين کيفيت بالا باعث جلب نظر آقاي اميرقاسمي شد که در کمال وجود اين همه هنرمند با استعداد، طپش را با اين گروه به پاي قرارداد بنشاند
در تهران گروهي تشکيل شد به نام ته تريگاز که رپ کاملا اجتماعي مي خواندند وبنيان گذاران اين گروه طيب و سايه مرگ بودند که البته اين گروه اولين گروهي بود که از وجود دختر استفاده کرد. نام اين دختران پاني و شراره با نام مستعار شرخون بودند. در همين زمان، گروهي تشکيل شد به نام 051 که بنيانگذار آن حسين ابليس، حسين تهي و حامد کنبين بودند که رپ 051 در کنار کارهاي اجتماعي، کارهاي خشن را در برنامه هاي کار گروه قرار داده بود. آشنايي ابليس با سيامک جنجالي از کانادا و اضافه کردن سيامک به گروه 051 خشونت رپ فارسي را به مرحله جديدي منتقل کرد. در همين موقع که رپ فارسي ساقه هاي اوليه را آبياري مي کرد، انقلاب بزرگي در رپ فارسي رقم خورد. گروه ضدبازي با کارهاي انکار ناپذيرش بزرگترين و محکم ترين ستون رپ فارسي شد که کمتر از 2 ماه تمام ايرانيان دنيا از وجود اين گروه مطلع شدند. سامان ويلسون، مهراد موستوفي با نام مستعار هيدن، و سهراب موصتفوي با نام مستعار ام جي اعضاي اين گروه هستند. کار گروه ضدبازي کل کل و پارتي ومشکلات غير قانوني از ايران است که با اشعار منحصر به فرد خود شروع به يکه تازي کردند.
در مورد رپ در تلویزیون ایران می توان به مورد سال ۱۳۸۵ خورشیدی که رضا عطاران در عنوانبندی چند مجموعهٔ تلویزیونی از جمله متهم گریخت موسیقی رپ اجرا کرد اشاره نمود. همچنین در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۶ مجموعهٔ تلویزیونی دیگری به کارگردانی رضا عطاران به نام ترش و شیرین از شبکهٔ سوم سیما پخش شد که در عنوانبندی آغازین آن، رضا عطاران یک شعر از نیلوفر لاری پور را به صورت رپ میخواند و محسن نامجو نیز با آواز وی را همراهی میکرد. رضا عطاران و امیر حسین مدرس در عنوانبندی یک مجموعهٔ تلویزیونی دیگر به نام خانه به دوش نیز قطعهای به سبک «رپ-پاپ» فارسی خواندند، که مورد توجه قرار گرفت.
در پاییز سال ۱۳۸۵ پس از انتشار فیلم خصوصی زهرا امیر ابراهیمی، یک خواننده رپ به نام یاسر(با نام هنری یاس)، با خواندن قطعهای به نام (سی دی را بشکن) و تشویق شنونده به قطع زنجیرهٔ پخش فیلم خصوصی آن بازیگر تلویزیون، ابعاد اجتماعی موسیقی رپ را بیش از پیش به نمایش گذاشت. در زمستان سال ۱۳۸۵، سروش لشکری با اسم هنری هیچکس، در ترانهای به نام «وطن پرست» در دفاع از برنامه انرژی هسته ای که از موضوعات مهم سیاسی وقت بود کردهاست. همچنین در این آلبوم (جنگ اسفالت)، مهدیار آقاجانی آهنگساز این آلبوم از تلفیق موسقی سنتی ایرانی با سبک رپ بهره بردهاست و صدای سازهایی مانند ،عود، تمبک، نی، دف، قانون و آوازهای ایرانی در آن شنیده میشود.
گسترش رپ فارسی به طور زیرزمینی و از طریق اینترنت، به ویژه با توجه به این که قسمت عمدهای از آثار زیرزمینی سرشار از فحش و ناسزا بود، باعث شد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد اعطای مجوز به آثار این سبک سختگیرانه عمل کند. مدتی پس از این که قطعهای در سبک «رپ-پاپ» فارسی در عنوانبندی مجموعهٔ تلویزیونی «خانه به دوش» از یکی از شبکههای تلویزیونی ایران پخش شد، دفتر موسیقی وزارت ارشاد در نامهای به سازمان صدا و سیما از پخش ترانهای با این سبک از رسانهای مانند تلویزیون گلایه کرد.
با این حال، در اواخر سال ۱۳۸۵ خورشیدی آلبومی ۸ قطعهای از مجید غفوری با نام «نگو دیره» منتشر شد که در یکی از قطعههای آن بخشهایی به سبک رپ توسط یاس خوانده شده بود. شایعاتی در مورد مجوز نداشتن این آلبوم یا مجاز شدن موسیقی رپ شکل گرفت که در نهایت با تایید رسمی مجاز بودن این آلبوم توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، بر طرف شد.
همزمان با طرح مبارزه با بدحجابی در ایران، پخش ترانهای از ماهور به نام اتهام که دارای تم انتقادی شدید از برخورد با زنان تحت عنوان طرح مبارزه با بدحجابی بود، باعث شد تا بحث مبارزه با موسیقی رپ شکلی جدی بگیرد. و چندین سایت مربوط به این سبک موسیقی فیلتر و شماری از اعضای گروههای موسیقی ایرانی موسوم به «زیرزمینی» بازداشت و استودیوهایی که در آن آهنگهای خود را ضبط میکردند توسط نیروی انتظامی پلمپ شد. همچنین رپری به نام پیمبر با انتقاد از اسلام و سایر مطالب به این جنجال رونقی داد. در همین اثنی رپرهایی مانند شاهین نجفی، بهرام، یاس آهنگهایی را با موضوعات سیاسی پخش کردند که مضمون آنها انتقاد از سیاستهای اجرایی، فضای حاکم بر کشور و مشکلات ناشی از سیاستهای غلط دولت است.
متاسفانه با توجه به اشارههای زیادی که ابعاد منفی اجتماع ایران در رپ فارسی میشود، این نوع موسیقی با محجوریت از طرف دولت جمهوری اسلامی مواجه شدهاست به گونهای که در برنامههای مختلف در رسانههای مختلف این سبک به این سبک موسیقی اعتراضهای غیرکارشناسانه میشود. به گونهای که در برنامهای تحت عنوان شوک این نوع از موسیقی را به عنوان موسیقی شیطان پرستان ارائه کردند.
پلیس، صداوسیما و دولت احمدی نژاد در تلاش برای مبارزه با آنچه که «جریانهای موسیقی ناسالم» مینامند، برخورد با موسیقی رپ را در دستور کار خود قرار داد و اقدام به دستگیری عده کثیری از رپ خوانها در شهرهای مختلف ایران کردند.تلوزیون دولتی ایران نیز با پخش برنامهای به نام «شوک» اتهامات مختلف را نثار هنرمندان رپ و هوادارانشان کرد.
این مطالب مختصری در مورد رپ فارسی بود که من از سایت های مختلف جمع آوری کردم. اگر نکاتی را اشتباه بیان کردم لطفا تذکر دهید.
در اوايل دهه هفتاد گروه فريد کيو اولين استارت رپ فارسي را زد و با سوژه هاي خنده دار و کمي اجتماعي، تا حدودي جاي رپ فارسي را در موسيقي ايراني جاي داد. موسيقي رپ فريد کيو آميختگي شديدي به موسيقي غربي اين گروه داشت و دارد، ولي ناشناختگي اين گروه از رپ آميزش شديد به موسيقي غربي، باعث جدي گرفتن جوانان به موسيقي رپ شد در حدي که موسيقي فريد کيو را "رپ" خطاب مي کردند تا پاپ.
سپس در اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اکسیژن» در ایران پخش شد. این قطعه توسط شهاب حسینی مجری برنامه خوانده شد و تاحدودی مورد توجه قرار گرفت. تقریباً دو سال بعد از این رخداد، اولین آلبوم رپ فارسی در ایران توسط شاهکار بینش پژوه با نام اسکناس منتشر شد. این آلبوم که در سبک رپ طنز بود و اولین آلبوم رپ فارسی بود که در ایران با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد منتشر شد، چندان مورد استقبال وارد نشد.
در اوخر دهه هفتاد، افراد و گروهکهاي بسياري به ساختن موسيقي رپ واقعي که شباهت بسياري به موسيقي رپ سياهان آمريکايي داشت پرداختند. در ايران سروش لشکري با نام مستعار هيچکس و شايان و در آمريکا بهنام ميرخواه با نام مستعار ديو سپيد از بنيانگذاران رپ فارسي هستند. اين شروعي مصمم بود در حرکت رپ فارسي. کارهاي اول هيچکس و شايان، در آهنگهاي از قبل ساخته شده رپ هاي آمريکايي که بيشتر آنها ملودي ها و حتي صداي توپاک بود اجرا شد. وليکن ديو سپيد فقط به کار کردن روي ملودي هاي مخصوص به خود و ضبط صدا در استوديو اکتفا مي کرد. اشعار قوي او رپ فارسي را به مرحله جدي تري برد و البته ديو سپيد اولين و تنها کسي بود که به ساختن آهنگهاي سياسي و ضد جمهوري اسلامي پرداخت
در آمريکا گروهي تشکيل شد با نام فارض که ميلاد، کامي و حافظ هنرمندان اين گروه هستند. آشعار اين گروه هميشه ضعيف بوده و هست ولي آنها اولين گروهي بودند که براي آهنگ خود اقدام به تهيه ويدئو کردند. اين گروه از نظر کار توليد در کيفيت بالايي به سر مي برد و اين تنها به لطف خانواده هاي پولدار آنها بر ميگردد و البته ناگفته نماند که همين کيفيت بالا باعث جلب نظر آقاي اميرقاسمي شد که در کمال وجود اين همه هنرمند با استعداد، طپش را با اين گروه به پاي قرارداد بنشاند
در تهران گروهي تشکيل شد به نام ته تريگاز که رپ کاملا اجتماعي مي خواندند وبنيان گذاران اين گروه طيب و سايه مرگ بودند که البته اين گروه اولين گروهي بود که از وجود دختر استفاده کرد. نام اين دختران پاني و شراره با نام مستعار شرخون بودند. در همين زمان، گروهي تشکيل شد به نام 051 که بنيانگذار آن حسين ابليس، حسين تهي و حامد کنبين بودند که رپ 051 در کنار کارهاي اجتماعي، کارهاي خشن را در برنامه هاي کار گروه قرار داده بود. آشنايي ابليس با سيامک جنجالي از کانادا و اضافه کردن سيامک به گروه 051 خشونت رپ فارسي را به مرحله جديدي منتقل کرد. در همين موقع که رپ فارسي ساقه هاي اوليه را آبياري مي کرد، انقلاب بزرگي در رپ فارسي رقم خورد. گروه ضدبازي با کارهاي انکار ناپذيرش بزرگترين و محکم ترين ستون رپ فارسي شد که کمتر از 2 ماه تمام ايرانيان دنيا از وجود اين گروه مطلع شدند. سامان ويلسون، مهراد موستوفي با نام مستعار هيدن، و سهراب موصتفوي با نام مستعار ام جي اعضاي اين گروه هستند. کار گروه ضدبازي کل کل و پارتي ومشکلات غير قانوني از ايران است که با اشعار منحصر به فرد خود شروع به يکه تازي کردند.
در مورد رپ در تلویزیون ایران می توان به مورد سال ۱۳۸۵ خورشیدی که رضا عطاران در عنوانبندی چند مجموعهٔ تلویزیونی از جمله متهم گریخت موسیقی رپ اجرا کرد اشاره نمود. همچنین در تعطیلات نوروزی سال ۱۳۸۶ مجموعهٔ تلویزیونی دیگری به کارگردانی رضا عطاران به نام ترش و شیرین از شبکهٔ سوم سیما پخش شد که در عنوانبندی آغازین آن، رضا عطاران یک شعر از نیلوفر لاری پور را به صورت رپ میخواند و محسن نامجو نیز با آواز وی را همراهی میکرد. رضا عطاران و امیر حسین مدرس در عنوانبندی یک مجموعهٔ تلویزیونی دیگر به نام خانه به دوش نیز قطعهای به سبک «رپ-پاپ» فارسی خواندند، که مورد توجه قرار گرفت.
در پاییز سال ۱۳۸۵ پس از انتشار فیلم خصوصی زهرا امیر ابراهیمی، یک خواننده رپ به نام یاسر(با نام هنری یاس)، با خواندن قطعهای به نام (سی دی را بشکن) و تشویق شنونده به قطع زنجیرهٔ پخش فیلم خصوصی آن بازیگر تلویزیون، ابعاد اجتماعی موسیقی رپ را بیش از پیش به نمایش گذاشت. در زمستان سال ۱۳۸۵، سروش لشکری با اسم هنری هیچکس، در ترانهای به نام «وطن پرست» در دفاع از برنامه انرژی هسته ای که از موضوعات مهم سیاسی وقت بود کردهاست. همچنین در این آلبوم (جنگ اسفالت)، مهدیار آقاجانی آهنگساز این آلبوم از تلفیق موسقی سنتی ایرانی با سبک رپ بهره بردهاست و صدای سازهایی مانند ،عود، تمبک، نی، دف، قانون و آوازهای ایرانی در آن شنیده میشود.
گسترش رپ فارسی به طور زیرزمینی و از طریق اینترنت، به ویژه با توجه به این که قسمت عمدهای از آثار زیرزمینی سرشار از فحش و ناسزا بود، باعث شد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد اعطای مجوز به آثار این سبک سختگیرانه عمل کند. مدتی پس از این که قطعهای در سبک «رپ-پاپ» فارسی در عنوانبندی مجموعهٔ تلویزیونی «خانه به دوش» از یکی از شبکههای تلویزیونی ایران پخش شد، دفتر موسیقی وزارت ارشاد در نامهای به سازمان صدا و سیما از پخش ترانهای با این سبک از رسانهای مانند تلویزیون گلایه کرد.
با این حال، در اواخر سال ۱۳۸۵ خورشیدی آلبومی ۸ قطعهای از مجید غفوری با نام «نگو دیره» منتشر شد که در یکی از قطعههای آن بخشهایی به سبک رپ توسط یاس خوانده شده بود. شایعاتی در مورد مجوز نداشتن این آلبوم یا مجاز شدن موسیقی رپ شکل گرفت که در نهایت با تایید رسمی مجاز بودن این آلبوم توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، بر طرف شد.
همزمان با طرح مبارزه با بدحجابی در ایران، پخش ترانهای از ماهور به نام اتهام که دارای تم انتقادی شدید از برخورد با زنان تحت عنوان طرح مبارزه با بدحجابی بود، باعث شد تا بحث مبارزه با موسیقی رپ شکلی جدی بگیرد. و چندین سایت مربوط به این سبک موسیقی فیلتر و شماری از اعضای گروههای موسیقی ایرانی موسوم به «زیرزمینی» بازداشت و استودیوهایی که در آن آهنگهای خود را ضبط میکردند توسط نیروی انتظامی پلمپ شد. همچنین رپری به نام پیمبر با انتقاد از اسلام و سایر مطالب به این جنجال رونقی داد. در همین اثنی رپرهایی مانند شاهین نجفی، بهرام، یاس آهنگهایی را با موضوعات سیاسی پخش کردند که مضمون آنها انتقاد از سیاستهای اجرایی، فضای حاکم بر کشور و مشکلات ناشی از سیاستهای غلط دولت است.
متاسفانه با توجه به اشارههای زیادی که ابعاد منفی اجتماع ایران در رپ فارسی میشود، این نوع موسیقی با محجوریت از طرف دولت جمهوری اسلامی مواجه شدهاست به گونهای که در برنامههای مختلف در رسانههای مختلف این سبک به این سبک موسیقی اعتراضهای غیرکارشناسانه میشود. به گونهای که در برنامهای تحت عنوان شوک این نوع از موسیقی را به عنوان موسیقی شیطان پرستان ارائه کردند.
پلیس، صداوسیما و دولت احمدی نژاد در تلاش برای مبارزه با آنچه که «جریانهای موسیقی ناسالم» مینامند، برخورد با موسیقی رپ را در دستور کار خود قرار داد و اقدام به دستگیری عده کثیری از رپ خوانها در شهرهای مختلف ایران کردند.تلوزیون دولتی ایران نیز با پخش برنامهای به نام «شوک» اتهامات مختلف را نثار هنرمندان رپ و هوادارانشان کرد.
این مطالب مختصری در مورد رپ فارسی بود که من از سایت های مختلف جمع آوری کردم. اگر نکاتی را اشتباه بیان کردم لطفا تذکر دهید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر